روشنگری (هر یكشنبه به روز است)روشنگری خروج آدمی است از نابالغی به تقصیر خویشتن خویش. و نابالغی، ناتوانی در به کار گرفتن فهم خویشتن است بدون هدایت دیگری. به تقصیر خویشتن است این نابالغی، وقتی که علت آن نه کمبود فهم، بلکه کمبود اراده و دلیری در به کار گرفتن آن باشد بدون هدایت دیگری. دلیر باش در به کار گرفتن فهم خویش: این است شعار روشنگری.
ایمانوئل کانت
***
اینجا فضایی است برای طرح مباحثی كه در جنجالهای سیاسی بیرون مطرح نمی شوند.
روشنفكر جدای از خط و جناح سیاسی می اندیشد و دلیر است در دانستن و بیان كردن، بی واهمه برچسبها و عناوین.
چه حق با راست باشد و چه با چپ، چه با محافظه كاران باشد و چه با اصلاح طلبان، چه با فقرا باشد و چه با اغنیا... آن را خواهد گفت و نوشت.
اینها را گفتم چون متاسفانه فضا دارد به سمتی می رود كه هر كه با اصولی مخالفت كند روشنفكر نامیده می شود و این خلاف حق است.
روشنفكر یعنی دردمند دانای فریاد زن!
***
درد های من جامه نیستند
تا زتن در آورم
چامه و چكامه نیستند
تا به رشته سخن در آورم
نعره نیستند
تا زنای جان برآورم
دردهای من نهفتنی
دردهای من نگفتنی است.
دردهای من
گرچه مثل دردهای مردم زمانه نیست
درد مردم زمانه است
مردمی كه چین پوستینشان
مردمی كه رنگ و روی آستینشان
مردمی كه نامهایشان
جلد كهنه شناسنامه هایشان
درد می كند
من ولی تمام استخوان بودنم
لحظه های ساده سرودنم
درد می كند...
http://roshanfekri.mihanblog.com
2012-05-19T08:41:48+01:00text/html2009-12-13T06:23:56+01:00roshanfekri.mihanblog.comعابس دو نوع دین در جنبش سبز؟؟؟
http://roshanfekri.mihanblog.com/post/8
<p dir="LTR" style="margin:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:justify;
line-height:12.9pt"><div style="text-align: right;direction: ltr; "><font class="Apple-style-span" color="#363636" face="Tahoma, sans-serif">سارا شریعتی</font></div><div style="text-align: right;direction: ltr; "><font class="Apple-style-span" color="#363636" face="Tahoma, sans-serif"><br></font></div><div style="text-align: right;direction: ltr; "><font class="Apple-style-span" color="#363636" face="Tahoma, sans-serif"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_ofaLGs1AkSw/R8JVjOzhJ0I/AAAAAAAAAtk/zZrL27PZpaU/s200/Picture_163.jpg" alt="سارا شریعتی"></font></div><div style="text-align: right;direction: ltr; "><span class="Apple-style-span" style="font-family: Tahoma, sans-serif; color: rgb(54, 54, 54); ">سخنرانی در دانشکده علوم اجتماعی28 آبان
1388</span></div><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="font-size:8.0pt;font-family:"Tahoma","sans-serif";
color:#363636"><div style="text-align: right;">سوال اینست: آیا می توان "شورش انتخاباتی" یا "جنبش
اعتراضی برآمده از انتخابات" را محصول تقابل دو دین دانست؟</div></span><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="font-size:8.0pt;font-family:"Tahoma","sans-serif";
color:#363636"><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: tahoma; "><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="font-size:8.0pt;font-family:"Tahoma","sans-serif";
color:#363636">از طرفی این نظریه که در ایران، جدال بر سر دو نوع مذهب است. مذهب
نظم موجود و مذهبی که خواهان تغییر آن است. هر دو از زبان، اصول و نمادهای مذهبی
برای مقابله با هم استفاده می کنند. ( رنگ سبز، الله اکبر، نماز جماعت...).
ارجاعات تاریخی به سنت دینی نیز بسیاراست. ( جنگ جمل، واقعه ی عاشورا، مسجد ضرار).
قدرت رسمی با تکیه به دین به سیاستش مشروعیت می بخشد و معترضان نیز با استفاده از
نمادهای دینی به مقاومت برخاسته اند. آیا وجود این نمادهای دینی می تواند نمایانگر
تقابل دو دین باشد؟ برخی از تحلیل گران از جدال دو دین در ایران سخن گفتند. برخی این
شرایط را مصداق همان نظریه ی مذهب علیه مذهب یا با تحلیلی دیگر عرصه ی جدال میان
اسلام سیاه و سبز خواندند(1</span><span dir="LTR"></span><span style="font-size:
8.0pt;font-family:"Tahoma","sans-serif";color:#363636"><span dir="LTR"></span>).</span></span></div></span></p>
<p dir="LTR" style="margin:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:justify;
line-height:12.9pt"><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: normal; "> </span></div></p>
text/html2009-12-06T03:57:35+01:00roshanfekri.mihanblog.comعابس علی(ع) مولا و سرپرست مسلمانان
http://roshanfekri.mihanblog.com/post/7
گفتاری از محمد پسر عبدالله (ص)، آخرین پیامبر خدا در خصوص ادامه نبوت و بایستنهای آینده اسلام پس از او.<br><br><img src="http://boooooz.persiangig.com/Peyvand/ghadeer.jpg" alt="خطبه غدیر" align="bottom" border="0" hspace="0" vspace="0"><br>این کلمات را ایشان در آخرین سفری که به مکه داشته اند ایراد کرده اند . <br>در آنجا دستور داده اند کسانی بین جمعیت در فواصل متعدد بایستند و کلمات ایشان را تکرار کنند تا همه جمعیت صد و بیست هزار نفری حاضر بشنوند.<br>نیز دستور داده اند کسانی که حاضرند به غائبین و کسانی که شنیدند به آنان که نشنیدند و کسانی که آگاه شدند به آنان که نمی دانند برسانند. <br>متن زیر کامل سخنان ایشان در آن سفر است که در عمل به دستور پیامبر(ص) که آنان که دانستند به دیگران برسانند در اینجا آورده شده است.<br>لازم به ذکر است این خطابه به "خطبه غدیر" نیز معروف است.<br>____________________________________________________________________________________<br><br><p dir="rtl" style="text-align: justify; text-indent: 0.5cm; line-height: 150%; margin-top: 0pt; margin-bottom: 10px;">
<span style="font-family: Tahoma;"><font size="2">ستایش
خدای را<span lang="en-us"> </span>سزاست كه در یگانگی اش
بلند مرتبه و در تنهایی اش به آفریدگان نزدیك است؛ سلطنتش
پرجلال و در اركان آفرینش<span lang="en-us"> </span>اش
بزرگ است. بى آنكه مكان گیرد و جابه جا شود، بر همه چیز
احاطه دارد و بر تمامی آفریدگان به قدرت و برهان خود چیره
است.</font></span></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify; text-indent: 0.5cm; line-height: 150%; margin-top: 0pt; margin-bottom: 10px;">
<span style="font-family: Tahoma;"><font size="2">همواره
ستوده بوده و خواهد بود و مجد و بزرگی او را پایانی نیست.
آغاز و انجام از او و برگشت تمامی امور به سوی اوست.</font></span></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify; text-indent: 0.5cm; line-height: 150%; margin-top: 0pt; margin-bottom: 10px;">
<span style="font-family: Tahoma;"><font size="2">اوست
آفریننده آسمان ها و گستراننده زمین ها و حكمران آن ها.
دور و منزه از خصایص آفریده هاست و در منزه بودن خود نیز
از تقدیس همگان برتر است. هموست پروردگار فرشتگان و روح؛
افزونی بخش آفریده ها و نعمت ده ایجاد شده هاست.<br>به یك
نیم نگاه دیده ها را ببیند و دیده ها هرگز او را نبینند.</font></span></p><span style="font-family: Tahoma;"><font size="2">كریم و
بردبار و شكیباست. رحمت اش جهان شمول و عطایش منّت گذار.
در انتقام بی شتاب و در كیفر سزاواران عذاب، صبور و
شكیباست. بر نهان ها آگاه و بر درون ها دانا. پوشیده ها بر
او آشكار و پنهان ها بر او روشن است. او راست فراگیری و
چیرگی بر هر هستی. نیروی آفریدگان از او و توانایی بر هر
پدیده ویژه اوست. او را همانندی نیست و هموست ایجادگر هر
موجود در تاریكستان لاشیء. جاودانه و زنده و عدل گستر. جز
او خداوندی نباشد و اوست ارجمند و حكیم.</font></span>
<p dir="rtl" style="text-align: justify; text-indent: 0.5cm; line-height: 150%; margin-top: 0pt; margin-bottom: 10px;">
<span style="font-family: Tahoma;"><font size="2">دیده ها
را بر او راهی نیست و اوست دریابنده دیده ها. بر پنهانی ها
آگاه و بر كارها داناست. كسی از دیدن به وصف او نرسد و بر
چگونگی او از نهان و آشكار دست نیابد مگر، او - عزّوجلّ -
خود، راه نماید و بشناساند.</font></span></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify; text-indent: 0.5cm; line-height: 150%; margin-top: 0pt; margin-bottom: 10px;">
<span style="font-family: Tahoma;"><font size="2">و گواهی
می دهم كه او «الله» است. همو كه تنزّهش سراسر روزگاران را
فراگیر و نورش ابدیت را شامل است. بی مشاور، فرمانش را
اجرا، بی شریك تقدیرش را امضا و بی یاور سامان دهی فرماید.
صورت آفرینش او را الگویی نبوده و آفریدگان را بدون یاور و
رنج و چاره جویی، هستی بخشیده است. جهان با ایجاد او موجود
و با آفرینش او پدیدار شده است.</font></span></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify; text-indent: 0.5cm; line-height: 150%; margin-top: 0pt; margin-bottom: 10px;">
<span style="font-family: Tahoma;"><font size="2">پس اوست
«الله» كه معبودی به جز او نیست. همو كه صُنعش استوار است
و ساختمان آفرینشش زیبا. دادگری است كه ستم روا نمی دارد و
كریمی كه كارهابه او بازمی گردد.</font></span></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify; text-indent: 0.5cm; line-height: 150%; margin-top: 0pt; margin-bottom: 10px;">
<span style="font-family: Tahoma;"><font size="2">و گواهی
می دهم كه او «الله» است كه آفریدگان در برابر بزرگی اش
فروتن و در مقابل عزّتش رام و به توانایی اش تسلیم و به
هیبت و بزرگی اش فروتن اند. پادشاه هستی ها و چرخاننده
سپهرها و رام كننده آفتاب و ماه كه هریك تا اَجَل معین
جریان یابند. او پردۀ شب را به روز و پردۀ روز را - كه
شتابان در پی شب است - به شب پیچد. اوست شكنندۀ هر ستمگر
سركش و نابودكنندۀ هر شیطان رانده شده.</font></span></p><p dir="rtl" style="text-align: justify; text-indent: 0.5cm; line-height: 150%; margin-top: 0pt; margin-bottom: 10px;">
<span style="font-family: Tahoma;"><font size="2">نه او
را ناسازی باشد و نه برایش انباز و مانندی. یكتا و بی
نیاز، نه زاده و نه زاییده شده، او را همتایی نبوده،
خداوند یگانه و پروردگار بزرگوار است. بخواهد و به انجام
رساند. اراده كند و حكم نماید. بداند و بشمارد. بمیراند و
زنده كند. نیازمند و بی نیاز گرداند. بخنداند و بگریاند.
نزدیك آورد و دور برد. بازدارد و عطا كند. او راست پادشاهی
و ستایش. به دست توانی اوست تمام نیكی. و هموست بر هر چیز
توانا.</font></span></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify; text-indent: 0.5cm; line-height: 150%; margin-top: 0pt; margin-bottom: 10px;">
<span style="font-family: Tahoma;"><font size="2">شب را
در روز و روز را در شب فرو برد. معبودی جز او نیست؛ گران
مایه و آمرزنده؛ اجابت كنندۀ دعا و افزایندۀ عطا، بر
شمارندۀ نفَس ها؛ پروردگار پری و انسان. چیزی بر او مشكل
ننماید، فریاد فریادكنندگان او را آزرده نكند و اصرارِ
اصراركنندگان او را به ستوه نیاورد.</font></span></p>
<p dir="rtl" style="text-align: justify; text-indent: 0.5cm; line-height: 150%; margin-top: 0pt; margin-bottom: 10px;">
<span style="font-family: Tahoma;"><font size="2">
نیكوكاران را نگاهدار، رستگاران را یار، مؤمنان را صاحب
اختیار و جهانیان را پروردگار است؛ آن كه در همه احوال
سزاوار سپاس و ستایش آفریدگان است.</font></span></p>
text/html2009-11-22T04:16:00+01:00roshanfekri.mihanblog.comعابس بیست عامل عقب ماندگی ایرانیان
http://roshanfekri.mihanblog.com/post/6
<div class="body">
<p class="MsoNormal" dir="rtl" style="MARGIN: 0in 0in 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: right">مقاله ای از مصطفی ملكیان </p><p class="MsoNormal" dir="rtl" style="MARGIN: 0in 0in 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: right"><br></p><p class="MsoNormal" dir="rtl" style="MARGIN: 0in 0in 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: right"><br></p><p class="MsoNormal" dir="rtl" style="MARGIN: 0in 0in 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: right"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://www.irip.ir/userimages/Archive/PicRep/HamayesheGhazali13871210-11/RoozeDovvom/PC110388.JPG" alt="مصطفی ملكیان"></p><p class="MsoNormal" dir="rtl" style="MARGIN: 0in 0in 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: right"><br></p><p class="MsoNormal" dir="rtl" style="MARGIN: 0in 0in 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: right">ملكیان در این مقاله به بررسی علل و عواملی كه به عقل ماندگی ما ایرانیان دامن می زند پرداخته است.</p><p class="MsoNormal" dir="rtl" style="MARGIN: 0in 0in 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: right">وی علاوه بر سه عامل استعمار ، ضعف قوه حاكمه و تلقی مردم از دین ، ضعف فرهنگی را نیز عامل چهارم این عقب ماندگی می داند. ضعف فرهنگی در این مقاله در بیست عنوان خلاصه شده كه ملكیان نه عامل از این بیست عامل را ذیل دو عامل اصلی "استدلال ناگرایی" و "نداشتن زندگی اصیل" آورده است و بقیه را به صورت جداگانه.</p><p class="MsoNormal" dir="rtl" style="MARGIN: 0in 0in 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: right">این مقاله پیش از این در روزنامه اعتماد ملی چاپ شده است.</p><p class="MsoNormal" dir="rtl" style="MARGIN: 0in 0in 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: right"><br></p><p class="MsoNormal" dir="rtl" style="MARGIN: 0in 0in 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: right">========================================================</p><p class="MsoNormal" dir="rtl" style="MARGIN: 0in 0in 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: right"><br></p><p class="MsoNormal" dir="rtl" style="MARGIN: 0in 0in 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: right"><br></p><p class="MsoNormal" dir="rtl" style="MARGIN: 0in 0in 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: right"><span lang="AR-SA" style="FONT-SIZE: 8.5pt; FONT-FAMILY: Tahoma">در صد سال اخیر كسانی
كه درباره مشكلات جامعه سخن گفتهاند و مطالعه كردهاند معمولا</span><span lang="FA" style="FONT-SIZE: 8.5pt; FONT-FAMILY: Tahoma">ً</span><span lang="AR-SA" style="FONT-SIZE: 8.5pt; FONT-FAMILY: Tahoma"> مجموعه علل و عواملی كه باعث
این همه مشكلات علمی، بیچارگی و بدبختی و مسائل نظری برای جامعه شده است
را بیشتر در سه محور كندوكاو كردهاند. <b>اولین محور</b>، مداخله كشورهای
خارجی، استعمار و انواع و اقسام سلطهطلبیها بوده است. <b>دومین نكته</b>
رژیمهای سیاسی حاكم و <b>مساله سوم</b> تلقی مردم از دین بوده است. این
سه عامل تاكنون بیشتر مورد تاكید بوده است و بسته به دیدگاههای مختلف بر
یكی از این عوامل بیشتر تاكید شده است. اگرچه معمولاً كسی هم نیست كه دو
عامل دیگر را انكار كرده باشد.</span></p>
<p class="MsoNormal" dir="rtl" style="MARGIN: 6pt 0in; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: justify"><span lang="AR-SA" style="FONT-SIZE: 8.5pt; FONT-FAMILY: Tahoma">اما مسالهای كه مهمتر
از این سه عامل است وضع فرهنگی مردم است. به تعبیر دیگر آسیبشناسی
فرهنگی مردم ایران و اینكه به لحاظ فرهنگی چه امور نامطلوبی در ذهن و
ضمیرشان راسخ شده است. بنابراین سخنان من به معنای انكار سه عامل دیگر
نیست. ولی تاكید بر این است كه مهمتر ازآن، نگرشهای فرهنگی
ماست.</span><span dir="ltr" style="FONT-SIZE: 8.5pt; FONT-FAMILY: Tahoma"><o:p></o:p></span></p>
<p class="MsoNormal" dir="rtl" style="MARGIN: 6pt 0in; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: justify"><span lang="AR-SA" style="FONT-SIZE: 8.5pt; FONT-FAMILY: Tahoma">در باب نگرشهای
فرهنگی من یك تفسیر دوگانه دارم. من معتقدم وقتی گفته میشود كه از ماست
كه بر ماست و اینكه گفته میشود ما باید از درون تغییر كنیم دو نوع
تغییركردن مراد است كه من به یك نوع آن میپردازم.</span><span dir="ltr" style="FONT-SIZE: 8.5pt; FONT-FAMILY: Tahoma"><o:p></o:p></span></p>
<p class="MsoNormal" dir="rtl" style="MARGIN: 6pt 0in; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: justify"><span lang="AR-SA" style="FONT-SIZE: 8.5pt; FONT-FAMILY: Tahoma">گاه وقتی گفته میشود
كه «ما باید عوض شویم» یعنی تا ما رفتار اخلاقی سالمی نداشته باشیم وضعمان
بهبود پیدا نمیكند و این نكته گفته میشود كه سود سرانجام و بالمآل همه در
اخلاقی زیستن است. این اخلاقی زیستن یكی از دو بخش مطلب محل اشاره من
است. اما وضع فرهنگی تنها به بحث اخلاقی ما بستگی ندارد و به یك سری
نگرشهای ذهنی هم بستگی دارد و من میخواهم به این نگرشهای ذهنی
بپردازم.</span><span dir="ltr" style="FONT-SIZE: 8.5pt; FONT-FAMILY: Tahoma"><o:p></o:p></span></p>
<p class="MsoNormal" dir="rtl" style="MARGIN: 6pt 0in; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: justify"><span lang="AR-SA" style="FONT-SIZE: 8.5pt; FONT-FAMILY: Tahoma">نگرشهای ذهنی اموری
هستند كه آگاهانه یا ناآگاهانه در ما راسخ شدهاند و ما در همه كنشها و
واكنشها تحتتاثیر این نگرشها هستیم كه لزوماً جنبه اخلاقی هم ندارد و
برای تغییر آنها نباید رفتار اخلاقی ما تغییر كند. برعكس این نگرشها هستند كه
اخلاق ما را به سمت ناسالمی میكشند.</span><span lang="AR-SA" style="FONT-SIZE: 8.5pt; FONT-FAMILY: Tahoma"> </span><span lang="AR-SA" style="FONT-SIZE: 8.5pt; FONT-FAMILY: Tahoma">میشود این نگرشها را تحت عنوان
جامعهشناسی قوم ایرانی بحث كرد. اما موضوع بحث من درباره جامعهشناسی
ایران معاصر نیست. به تعبیر دیگر من به این بحث كه شاخهای از
جامعهشناسی و روانشناسی مربوط به اقوام است، نمیپردازم.</span><span dir="ltr" style="FONT-SIZE: 8.5pt; FONT-FAMILY: Tahoma"><o:p></o:p></span></p>
<p class="MsoNormal" dir="rtl" style="MARGIN: 6pt 0in; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: justify"><span lang="AR-SA" style="FONT-SIZE: 8.5pt; FONT-FAMILY: Tahoma">از اینرو این سخنان را
نباید در عداد كتاب «روح ملتها»ی زیگفرید یا نوشته مرحوم بازرگان كه گفتند
زیگفرید به روح ملت ایران نپرداخته و من به روح ملت ایرانی میپردازم تا
نوشته كاملتری شود، قرار داد. من بیست عامل را که به مسائل فرهنگی و
نگرشهای ایرانیان مربوط میشود، احصا كردهام. استدلالهای من هم بر این
مطالب بیشتر دروننگرانه است. یعنی مخاطب باید به درون خودش مراجعه كند و
ببیند كه در خودش چنین حالتی وجود دارد یا نه؟ و اگر وجود دارد میتوان گفت
این سخنان روی صواب دارد.</span></p>
<p class="MsoNormal" dir="rtl" style="MARGIN: 6pt 0in; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: justify"><b><br></b></p></div>
text/html2009-11-15T05:03:28+01:00roshanfekri.mihanblog.comعابس آگاهی و آزادی
http://roshanfekri.mihanblog.com/post/5
<p class="MsoNormal" dir="rtl" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: right; line-height: normal; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font class="Apple-style-span" face="'B Nazanin'" size="4"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 16px;"><b>آگاهی و آزادی</b></span></font></p><p class="MsoNormal" dir="rtl" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: right; line-height: normal; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font class="Apple-style-span" face="'B Nazanin'" size="4"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 16px;">مقاله ای از محمد امین تاجور (مات)</span></font></p><p class="MsoNormal" dir="rtl" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: right; line-height: normal; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font class="Apple-style-span" face="'B Nazanin'" size="4"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 16px;"><img src="http://3wyylw.blu.livefilestore.com/y1pd3capu6mYiiR_53X5x14d-n7QLDyxC0-am7Ibos2BpNUjFtAOOZjsDcBu48p5gpngeDFDw3oJM4yYydOW_GasDNFmJaXiNaN/23082002%28013%29-001.jpg" alt="محمد امین تاجور " align="bottom" border="0" hspace="50" vspace="50">تاجور در این مقاله به رابطه آگاهی و آزادی پرداخته و با نگاهی آسیب شناسانه به چرایی كمرنگ بودن حس آزادیخواهی در مردم پاسخ داده است.</span></font></p><p class="MsoNormal" dir="rtl" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: right; line-height: normal; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font class="Apple-style-span" face="'B Nazanin'" size="4"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 16px;">____________________________________________________________</span></font></p><p class="MsoNormal" dir="rtl" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: right; line-height: normal; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font class="Apple-style-span" face="'B Nazanin'" size="4"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 16px;"><br></span></font></p><p class="MsoNormal" dir="rtl" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: right; line-height: normal; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-size: 12pt; font-family: "B Nazanin";" lang="FA">در
تمام طول تاریخ، انسان به سبب انسان بودنش همواره خود را آزاد می دانسته و از همان
ابتدا در برابر هر عاملی که این آزادی را از او سلب می کرده مقاومت نموده و تا
جایی که توانسته با آن مبارزه کرده است.<o:p></o:p></span></p>
<p class="MsoNormal" dir="rtl" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: right; line-height: normal; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-size: 12pt; font-family: "B Nazanin";" lang="FA">هر
چند در ادوار مختلف با اطوار مختلف بندها بر دست و پا، و لجامها بر دهانها، و سنگ
ها بر سر راه اندیشه مردمان، بسته اند و زده اند و<span style=""> </span>انداخته اند، لکن چون این یک نیاز فطری است اصل
آن را خاموش نتوانسته اند کرد.<o:p></o:p></span></p>
<p class="MsoNormal" dir="rtl" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: right; line-height: normal; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-size: 12pt; font-family: "B Nazanin";" lang="FA">آنچه
این مقاله بدان خواهد پرداخت بررسی علتی است که آن بندها را به وجود آورده و افراد
را به سمتی برده که به آن تن در دهند.<o:p></o:p></span></p>
<p class="MsoNormal" dir="rtl" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: right; line-height: normal; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-size: 12pt; font-family: "B Nazanin";" lang="FA">همانطور
كه مرحوم دكتر شریعتی در موارد بسیار تاكید ورزیده، در تمام طول تاریخ سه گروه
بوده اند كه خلق را در بند كرده اند و آزادی شان را ستانیده اند و بر گرده شان
سوار شده اند.<o:p></o:p></span></p>
<p class="MsoNormal" dir="rtl" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: right; line-height: normal; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-size: 12pt; font-family: "B Nazanin";" lang="FA">اول
زورمندان و طبقه حاكمه جامعه بوده اند كه زمامداران را شامل می شوند و مردم برده
سیاسی شان.<o:p></o:p></span></p>
<p class="MsoNormal" dir="rtl" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: right; line-height: normal; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-size: 12pt; font-family: "B Nazanin";" lang="FA">دوم
مترفین و زرمندان و طبقه ثروتمند بوده اند و مردم برده اقتصادی شان.<o:p></o:p></span></p>
<p class="MsoNormal" dir="rtl" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: right; line-height: normal; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-size: 12pt; font-family: "B Nazanin";" lang="FA">و
سوم طبقه روحانی و متولیان رسمی مذهب بوده اند و مردم برده اعتقادی شان.<o:p></o:p></span></p>
<p class="MsoNormal" dir="rtl" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: right; line-height: normal; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-size: 12pt; font-family: "B Nazanin";" lang="FA">این
بردگی ها در برخی موارد ناخواسته و به اجبار است و در برخی موارد با رضایت. اما آن
چیست كه موجب می شود كسی تن به بردگی بدهد و دست از آزادی اش – خواسته یا ناخواسته
– بكشد و زیر یوق دیگری برود؟<o:p></o:p></span></p>
<p class="MsoNormal" dir="rtl" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: right; line-height: normal; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-size: 12pt; font-family: "B Nazanin";" lang="FA">چندی
قبل در دوره آموزشی سربازی در تهران و در یکی از پادگانهای مجهز و زیبای ارتش
بودم. برخی روزها به دلایلی موفق می شدم مرخصی بگیرم و یک شب یا یک شب و یک روز
بیرون از پادگان در منزل اقوام و آشنایان به سر ببرم. <o:p></o:p></span></p>
<p class="MsoNormal" dir="rtl" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: right; line-height: normal; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-size: 12pt; font-family: "B Nazanin";" lang="FA">ولی
وقتی بر می گشتم غم در برم می گرفت و هنگامی که دیگر سربازان می پرسیدند مرخصی خوش
گذشت یا نه؟ می گفتم پشت در همین پادگان، در همان خیابان پشتی باشی و داخل اینجا
نباشی خوش می گذرد!<o:p></o:p></span></p>
<p class="MsoNormal" dir="rtl" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: right; line-height: normal; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-size: 12pt; font-family: "B Nazanin";" lang="FA">و
همه سربازان دیگر با من هم عقیده و موافق بودند.<o:p></o:p></span></p>
<p class="MsoNormal" dir="rtl" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: right; line-height: normal; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-size: 12pt; font-family: "B Nazanin";" lang="FA">با
خود اندیشیدم که این احساس مشترک از چه روست؟ مگر این پادگان با این وسعت و این
همه سر سبزی و زیبایی و هوای به این خوبی و احترام فوق العاده ای که مسئولین به ما
که تحصیلکرده بودیم می گذاشتند و غذای عالی و استراحتگاه تمیز و... چه کم دارد که
پشت در آن و در آن خیابان پشت پادگان خوش می گذرد و داخل آن نه؟<o:p></o:p></span></p>
<p class="MsoNormal" dir="rtl" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: right; line-height: normal; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-size: 12pt; font-family: "B Nazanin";" lang="FA">پس
از چندی به این نتیجه رسیدم که آنچه ما را به فرار از این مکان و گذشتن از آن "در"،
ترغیب می کند و حریص نسبت به آن ، تنها این "آگاهی" است که "حق
نداریم پایمان را از آن بیرون بگذاریم."<o:p></o:p></span></p>
<p class="MsoNormal" dir="rtl" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: right; line-height: normal; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-size: 12pt; font-family: "B Nazanin";" lang="FA">یعنی
از "در بند بودن" خود آگاه شده ایم.<o:p></o:p></span></p>
<p class="MsoNormal" dir="rtl" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: right; line-height: normal; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-size: 12pt; font-family: "B Nazanin";" lang="FA">چه
بسا انسان چندین سال و حتی یک عمر در شهری بماند و از آن خارج نشود و دلش هم
نخواهد که از آن بیرون برود ، ولی اگر به همین انسان بگویند حق نداری از این شهر
بیرون بروی! دیگر تنها آرزویش و تمام هم و غمش و فکر و ذکرش بیرون رفتن از این شهر
می شود. از هرکه از بیرون شهر می آید احوال دیگر شهرها را می پرسد و شاید هر روز
برود و از دروازه شهر اطراف آن را با حسرت نگاه کند و...<o:p></o:p></span></p>
<p class="MsoNormal" dir="rtl" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: right; line-height: normal; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-size: 12pt; font-family: "B Nazanin";" lang="FA">تبعید
روی همین اصل استوار است: اقامت اجباری در منطقه ای!<o:p></o:p></span></p>
<p class="MsoNormal" dir="rtl" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: right; line-height: normal; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-size: 12pt; font-family: "B Nazanin";" lang="FA">همین
که انسان بفهمد در بندی گرفتار است و مجبور است در آن بماند و از آن نباید تعدی کند
و پا فراتر گذارد، شروع به تلاش می کند برای گسستن آن بند و خروج از آن مرز!<o:p></o:p></span></p>
<p class="MsoNormal" dir="rtl" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: right; line-height: normal; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-size: 12pt; font-family: "B Nazanin";" lang="FA">بنابراین
اصل درک آزادی و نیاز به آن، زمانی در انسان پدید می آید که انسان نسبت به بندی که
در آن گرفتار است "آگاه" شود.<o:p></o:p></span></p>
<p class="MsoNormal" dir="rtl" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: right; line-height: normal; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="font-size: 12pt; font-family: "B Nazanin";" lang="FA">یعنی
آگاهی مقدمه است بر آزادی خواهی.<o:p></o:p></span></p>
<p class="MsoNormal" dir="rtl" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: right; line-height: normal; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font class="Apple-style-span" face="'B Nazanin'" size="4"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 16px;">=======================================================================</span></font></p><p class="MsoNormal" dir="rtl" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: right; line-height: normal; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font class="Apple-style-span" face="'B Nazanin'" size="4"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 16px;">بقیه مقاله را در ادامه مطلب بخوانید.<br>به دعوتنامه ای كه امروز(88.8.27) برای اطلاع رسانی به دستم رسیده توجه كنید:</span></font></p><p class="MsoNormal" dir="rtl" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: right; line-height: normal; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font class="Apple-style-span" face="'B Nazanin'" size="4"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 16px;"></span></font></p><font class="Apple-style-span" face="'B Nazanin'" size="4"><p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: "B Nazanin";" lang="FA">گرامیداشت <o:p></o:p></span></b></p>
<p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: "B Nazanin";" lang="FA">یاد بیدار<o:p></o:p></span></b></p>
<p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: "B Nazanin";" lang="FA"><span style=""> </span></span></b><b><span style="font-size: 14pt; font-family: "B Nazanin";" lang="FA">غلامحسین
ساعدی<o:p></o:p></span></b></p>
<p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 14pt; font-family: "B Nazanin";" lang="FA"><span style=""> </span><o:p></o:p></span></p>
<p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 14pt; font-family: "B Nazanin";" lang="FA"><span style=""> </span>اکنون که بیست و
دومین سالگرد درگذشت </span><span style="font-size: 14pt; font-family: "B Nazanin";" lang="AR-SA">غلامحسین ساعدی</span><span style="font-size: 14pt; font-family: "B Nazanin";" lang="FA"><span style="">
</span>فرا می رسد، در ساعت 15 روز</span><span style="font-size: 14pt; font-family: "B Nazanin";" lang="AR-SA"> شنبه سیام آبان ماه 1388مطابق با بیست و یکم نوامبر
2009 بر مزار او<span style=""> </span>گرد هم میآئیم تا یاد
همواره بیدار نویسندة بزرگ ایران را گرامی داریم.<o:p></o:p></span></p>
<p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 14pt; font-family: "B Nazanin";" lang="AR-SA"><span style=""> </span><o:p></o:p></span></p>
<p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 14pt; font-family: "B Nazanin";" lang="AR-SA"><span style=""> </span><span style=""> </span>همسر و دوستان<o:p></o:p></span></p>
<p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 14pt; font-family: "B Nazanin";" lang="AR-SA"><o:p> </o:p></span></p>
<p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 14pt; font-family: "B Nazanin";" lang="AR-SA"><o:p> </o:p></span></p>
<p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: 11pt; font-family: "B Nazanin";" lang="AR-SA">(گورستان پرلاشز، قطعۀ 84، مترو: خط 3، ایستگاه "گامبتا")</span></i></b></p><p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: justify;"><font class="Apple-style-span" size="4"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;"><b><i><img src="http://1.bp.blogspot.com/__zZIBBZioAA/ST3aQkhfXgI/AAAAAAAAGe4/OD6ApeEMd0Y/s400/saedi.jpg" alt="یادبود غلامحسین ساعدی" align="bottom" border="0" hspace="0" vspace="0"></i></b></span></font></p></font><p></p>
text/html2009-11-08T04:32:27+01:00roshanfekri.mihanblog.comعابس آقای مهندس موسوی کتمان حقیقت چرا؟
http://roshanfekri.mihanblog.com/post/4
مطلب این هفته اختصاص دارد به نامه دكتر سروش به میرحسین موسوی در زمان انتخابات كه موسوی انقلاب فرهنگی و آنچه در آن برهه رخ داد را از گردن خود برداشت!<div>عنوان نامه همان است كه در عنوان این پست آمده است.</div><div><br></div><div><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://soroush.malakut.org/upload/2005/12/soroush-berlin.JPG" alt=""></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; -webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px; "><p class="style8" dir="RTL" style="text-align: justify; "><span class="style10" lang="FA" style="font-family: Tahoma; font-size: 12pt; line-height: 18px; ">قصه انقلاب فرهنگی قصه عبرت آموزی است. بعضی از رسانه ها و دستگاه های حکومتی، سال ها است که برای فرو کوفتن یکی از ناقدان و ناراضیان، یعنی سروش، ماجرای انقلاب فرهنگی راچنان ننگین وسنگین ودروغین کرده اند وجمعی بی خبررا چنان بازی داده اند(کینه توزان به جای خود) که اکنون این طناب برگردن خودشان<span> </span>پیچیده است. به طوری که پیروان خط امام هم ازآن برائت می جویند وشرمسارانه نقش خود را درآن انکارمی کنند و از اطلاع رسانی درست سرمی پیچند. آدمی در می ماند<span> </span>که این پیروان وفادار، سهم رهبری فقید انقلاب و رهبری کنونی را در انقلاب "ننگین" فرهنگی چقدر برآورد می کنند.<o:p></o:p></span></p><p class="style8" dir="RTL" style="text-align: justify; "><span class="style10" lang="FA" style="font-family: Tahoma; font-size: 12pt; line-height: 18px; ">درخبرها آمده بود که آقای مهندس موسوی به دانشجویی که ازنقش وی درانقلاب فرهنگی <span> </span>سوال کرده بود، چنین پاسخ داده بود که " من درآن هنگام نخست وزیرنبودم ونقشی درانقلاب فرهنگی نداشتم وسندی دراین مورد وجود ندارد." پاسخ به آن دانشجو، درحقیقت پاسخ به عبدالکریم سروش بود که درجواب دروغ ها وتوهین ها و تمسخرهای یک نویسنده</span><span lang="FA" style="font-size: 16pt; line-height: 24px; font-family: 'Times New Roman', serif; "><a href="http://www.drsoroush.com/Persian/By_DrSoroush/P-NWS-13880321-AghayeMousaviChera.html#_ftn1" name="_ftnref1" title=""><span class="style6" style="vertical-align: super; "><span dir="LTR"><span class="style10" style="font-family: Tahoma; font-size: 12pt; line-height: 18px; ">[1]</span></span></span></a></span><span class="style10" lang="FA" style="font-family: Tahoma; font-size: 12pt; line-height: 18px; "> درمحفل حامیان مهندس موسوی، انگشت برنقش مهم میرحسین موسوی درستاد انقلاب فرهنگی نهاده بود وازوی خواسته بود تا این رازساده را فاش کند واطلاع درست ودقیق در اختیار پرسشگران<span> </span>قرار دهد. سروش حتی ازگواهان این امریعنی علی شریعتمداری، محمد خاتمی، احمد احمدی ، صادق واعظ زاده ورضا عارف نام برده بود که در دفتر نخست وزیر حاضرمی شدند ودرجلسات مکرر ستاد انقلاب فرهنگی به ریاست میرحسین موسوی شرکت می کردند.<o:p></o:p></span></p><p class="style8" dir="RTL" style="text-align: justify; "><span class="style10" lang="FA" style="font-family: Tahoma; font-size: 12pt; line-height: 18px; ">آقای موسوی اما به جای گفتن این حقیقت ساده، راه نا صوابی را برگزید وپاسخ آن دانشجوی دلسوخته را چنان مبهم داد که کس نداند وی درآن ایام چه کاره بوده است.</span><span dir="LTR" style="font-size: 16pt; line-height: 24px; font-family: 'Times New Roman', serif; "><o:p></o:p></span></p><div style="border-top-style: none; border-right-style: none; border-left-style: none; border-width: initial; border-color: initial; border-bottom-style: solid; border-bottom-color: windowtext; border-bottom-width: 1pt; padding-top: 0in; padding-right: 0in; padding-bottom: 1pt; padding-left: 0in; "><p class="style8" dir="RTL" style="text-align: justify; "><span class="style10" lang="FA" style="font-family: Tahoma; font-size: 12pt; line-height: 18px; ">آقای موسوی شما که همه افتخارتان پیروی ازامام است، چرا؟ شما که خود منصوب امام بودید و به فرمان او برصدرجلسات می نشستید چرا خبردرست و دقیقی ازآن نمی دهید؟ آیا فرداهم اگربه کرسی ریاست جمهوری بنشینید، همین طور "حق دانستن " مردم را محترم می شمارید؟<o:p></o:p></span></p><p class="style8" dir="RTL" style="text-align: justify; "><span class="style10" lang="FA" style="font-family: Tahoma; font-size: 12pt; line-height: 18px; ">گفته اید شما درانقلاب فرهنگی نقشی نداشتید،که اینطور؛ولی صورت مذاکرات شورای انقلاب چیزدیگرمیگوید: اعضای شورا به شدت ازوضع ناآرام دانشگاه ها ناراضی بودند.هاشمی رفسنجانی گفت « ازطریق حضور تعدادی بچه مسلمان در تهران میتوان جلو شلوغی دانشگاه را گرفت ... از خشونت نمی ترسیم. امروز شروع شود بهتر از سه ماه دیگر است. » مهندس میر حسین موسوی تنها کسی بودکه « ازضرورت انقلاب فرهنگی ار طریق حضور توده ها در دانشگاه سخن گفت »</span><span lang="FA" style="font-size: 16pt; line-height: 24px; font-family: 'Times New Roman', serif; "><a href="http://www.drsoroush.com/Persian/By_DrSoroush/P-NWS-13880321-AghayeMousaviChera.html#_ftn2" name="_ftnref2" title=""><span class="style6" style="vertical-align: super; "><span dir="LTR"><span class="style10" style="font-family: Tahoma; font-size: 12pt; line-height: 18px; ">[2]</span></span></span></a></span><span class="style10" lang="FA" style="font-family: Tahoma; font-size: 12pt; line-height: 18px; ">.وچنین بود که دانشجویان اینجاوآنجا ستادهایی تشکیل دادند ومشغول "انقلاب فرهنگی" شدند؛یا به تعبیر مهمان مودب شما:"تقلید مضحک شناعت وسخافت ".( درتهران: شکوری راد، شمقدری و محمود احمدی نژاد، در شیراز: فلان و فلان...الخ)<o:p></o:p></span></p><p class="style8" dir="RTL" style="text-align: justify; "><span class="style10" lang="FA" style="font-family: Tahoma; font-size: 12pt; line-height: 18px; ">این در انقلاب فرهنگی .اما درستاد انقلاب فرهنگی چطور؟ آیا آن جا هم بی نقش بودید؟ "قربان تمکینت شوم.<span> </span>می بین وسربالا مکن"<o:p></o:p></span></p><p class="style8" dir="RTL" style="text-align: justify; "><span class="style10" lang="FA" style="font-family: Tahoma; font-size: 12pt; line-height: 18px; ">من می دانم که حامیان شما، ازجمله آقای مسجد جامعی، درتشکیل آن جلسه کذایی ودعوت از آن نویسنده و تحریک او، خطای سیاسی واخلاقی بزرگی مرتکب شدند و"جای خالی دروغ " را پرکردند وپویش انتخاباتی شما را به رنگ جفا آلودند. اما شستن ان رنگ با رنگ دیگرمیسرنیست. ازشما انتظاربزرگ منشی بیشتری می رفت. یکی این که آن گفتاروکردارزشت را نکوهش وسرزنش کنید ودوم این که شجاعانه ازاقدام امامی که افتخارپیروی او را دارید واز نقش رهبری کنونی ونیز از نقش خود درانقلاب فرهنگی وستاد انقلاب فرهنگی بی شرمندگی دفاع نمایید و چون یک فرد مطلع و مسئول، زوایای نهفته آن را آشکارسازید و نشان دهید که برنامه ریزان و مجریان انقلاب فرهنگی چه کسانی بوده اند و خود در گشودن پرونده مذاکرات شورای انقلاب در این خصوص پیش قدم شوید و همچنین تصریح کنید که آیین نامه های "انقلابی" برای سانسور کتاب و غیره محصول شورای عالی انقلاب فرهنگی کنونی است که شما هم عضو آن بوده اید و هستید.<o:p></o:p></span></p><p class="style8" dir="RTL" style="text-align: justify; "><span class="style10" lang="FA" style="font-family: Tahoma; font-size: 12pt; line-height: 18px; ">طفره رفتن وسرزیربرف کردن وجواب چند پهلو و سربالا دادن و کتمان حقیقت نمودن و به حمایت توهین کنندگان برخاستن ودرقبال دروغ گویان و درشت گویان سکوت پیشه کردن، شیوه صادقان وکریمان نیست.<o:p></o:p></span></p><p class="style8" dir="RTL" style="text-align: justify; "><span class="style10" lang="FA" style="font-family: Tahoma; font-size: 12pt; line-height: 18px; ">نقل هرجورکه ازخلق کریمت کردند<span> </span>قول صاحب غرضان است تو آن ها نکنی<o:p></o:p></span></p><p class="style8" dir="RTL" style="text-align: justify; "><span class="style10" lang="FA" style="font-family: Tahoma; font-size: 12pt; line-height: 18px; ">دردمندان بلا<span> </span>زهر<span> </span>هلاهل<span> </span>دارند<span> </span>قصد این قوم<span> </span>خطا باشد<span> </span>هان تا<span> </span>نکنی<o:p></o:p></span></p><p class="style8" dir="RTL" style="text-align: justify; "><span class="style10" lang="FA" style="font-family: Tahoma; font-size: 12pt; line-height: 18px; "><span> </span><o:p></o:p></span></p><p class="style8" dir="RTL" style="text-align: justify; "><span class="style11" lang="FA" style="font-size: 12pt; line-height: 18px; "><span class="style2" style="font-family: Tahoma; "> </span></span><span class="style10" lang="FA" style="font-family: Tahoma; font-size: 12pt; line-height: 18px; ">عبدالکریم سروش<o:p></o:p></span></p><p class="style8" dir="RTL" style="text-align: justify; "><span class="style11" lang="FA" style="font-size: 12pt; line-height: 18px; "><span class="style2" style="font-family: Tahoma; "> </span></span><span class="style10" lang="FA" style="font-family: Tahoma; font-size: 12pt; line-height: 18px; ">مریلند<o:p></o:p></span></p><p class="style8" dir="RTL" style="text-align: justify; "><span class="style11" lang="FA" style="font-size: 12pt; line-height: 18px; "><span class="style2" style="font-family: Tahoma; "> </span></span><span class="style10" lang="FA" style="font-family: Tahoma; font-size: 12pt; line-height: 18px; ">دوم خرداد 1388</span></p></div></span></div>text/html2009-11-01T04:55:52+01:00roshanfekri.mihanblog.comعابس زنده باد اصلاحات
http://roshanfekri.mihanblog.com/post/3
مقاله ای از سعید حجاریان<div><br></div><div><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://www.irna.ir/NewsMedia/Photo/Larg_Pic/2009/6/9/img633801762466093750.jpg" alt="سعید حجاریان و اصلاحات"><br><div><br></div><div>"زنده باد اصلاحات" مقاله ای از سعید حجاریان است كه در آن ابتدا اصلاح و اصلاح طلبی و انواع آن را تعریف نموده و سپس به بررسی علل شكست اصلاحات و واخوردن اصلاح طلبان پرداخته است و توضیح داده است كه تا مرگ آن نوع اصلاحات را نپذیریم نمی توانیم به اصلاحات جدید بپردازیم.</div><div>در ادامه به اینكه منظور از زنده باد اصلاحات كدام نوع اصلاحات است پرداخته است.</div><div><br></div><div>________________________________________________________________________</div><div><br></div><div><p class="MsoNormal" dir="RTL" style="mso-margin-top-alt:auto;mso-margin-bottom-alt:
auto;line-height:14.25pt"><font class="Apple-style-span" face="Tahoma, sans-serif"><p class="MsoNormal" dir="RTL">مقدمه</p><p class="MsoNormal" dir="RTL">لفظ اصلاحات بر معانی متعددی دلالت میكند، اما در بنیان لغت، اصلاحات به معنای پیرایش است، از این روست كه فرهنگستان نیز به جای آرایشگری، پیرایشگری را پیشنهاد كرده؛ آراستن، به چیزی اضافه كردن و پیراستن از چیزی كم كردن است، البته هر دو به قصد مشترك زیبایی!</p><p class="MsoNormal" dir="RTL">اول بار در مغرب زمین، رفرماسیون به نهضت دینپیرایی اطلاق شد؛ در بستری تاریخی علل و عوامل مختلف، آنچنان به آن آرایه بسته بودند كه در زیر خروارها آرایه و تشریفات، حاق دین به محاق رفته بود. لوتر، كالوین، مونتسر و ... تلاش كردند این آرایهها را بزدایند، در حقیقت پروتستانتیزم نهضتی بود علیه تشریفات زایدالوصف مسیحیت. البته جامعهشناسان دین و انسانشناسان بر این باورند كه طبع بشر تمایل دارد حقایق دینی را در لفافهای از تشریفات و مناسك و شعائر بپوشاند، تشریفات و عوارضی كه از خود دین بر نیامده، بلكه به دلایل دیگری از جمله در اثر رقابت ادیان با یكدیگر برهم افزوده شدهاند. در این مسیر تاریخی، هر از گاهی مجددین یا رفرمرها ظهور میكنند و خرافات و زخارف را میزدایند. </p><p class="MsoNormal" dir="RTL">اما به مرور زمان بخصوص پس از پیدایش ایدئولوژیهای ماركسیستی، رفرم معنایی منفی یافت، در مقابل راست كیشی قرار گرفت و با تجدیدنظرطلبی و ارتداد مرادف شد. كائوتسكی، برنشتاین، خروشچف، مائو و بسیاری دیگر از ماركسیستها متهم به تجدیدنظرطلبی و رفرماسیون در آموزههای اصلی ماركسیستهای كلاسیك مانند ماركس، انگلس و لنین شدند و سیل انتقادها و اتهامها به سویشان سرازیر شد. این روند تا بعد از فروپاشی شوروی ادامه یافت، از آن پس بود كه لغت رفرم مجدداً ارج و قربی تازه به دست آورد. با توصیههای بانك جهانی و صندوق بینالمللی پول هر كشوری دست به اصلاحات اقتصادی میزد، منزلتی مییافت و در جرگة كشورهایی قرار میگرفت كه میتوانستند در فرآیند جهانی شدن شركت كنند و از بازار جهانی سهمی داشته باشند.(1) بدین ترتیب رفرم در طول حیات تاریخی- اجتماعی خود حامل معانی و ارزشهای متنوعی بوده است. </p></font></p><p class="MsoNormal" dir="RTL"><span dir="LTR" style="mso-bidi-language:FA"><o:p></o:p></span></p></div></div>
text/html2009-10-24T04:28:46+01:00roshanfekri.mihanblog.comعابس ژورنالیسم حرفه ای
http://roshanfekri.mihanblog.com/post/2
<span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px; "><b><font class="Apple-style-span" face="impact"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><div>مقاله ای از <span class="Apple-style-span" style="font-family: tahoma; font-weight: normal; font-size: 11px; "><b><font class="Apple-style-span" face="impact"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: tahoma; font-weight: normal; font-size: 11px; "><b><font class="Apple-style-span" face="impact"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; "><div style="display: inline !important; ">روشنفكر بسیجی <span class="Apple-style-span" style="font-family: tahoma; font-weight: normal; font-size: 11px; "><b><font class="Apple-style-span" face="impact"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><div style="display: inline !important; ">شهید سید مرتضی آوینی</div></span></font></b></span></div></span></font></b></span></span></font></b></span></div><div><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://i12.tinypic.com/4c7xlpv.jpg" alt="روشنفكر بسیجی شهید آوینی"></div><div><br></div></span></font></b><b><font class="Apple-style-span" face="impact"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; "> </span></font></b><b><font class="Apple-style-span" face="impact"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">نشریات جدیدی که این روزها از هر گوشه و کنار می رویند ریشه در خاک واحدی دارند و آن « ژورنالیسم حرفه ای » است. مشخصه اصلی ژورنالیسم حرفه ای آن است که خود را به سخیف ترین گرایش ها و سلیقه های روز فروخته است و روی به ابتذال آورده و برای جلب مشتری دست به همان کارهایی می زند که پاتوق های کنار خیابانی می زنند: « گزارش های داغ، مصاحبه های تنوری، دانستنیهای سرپایی، اطلاعات ساندویچی، تیترهای بودار، جدول های خوشمزه، مسابقات هوس انگیز... و خلاصه انواع مطالب برای انواع سلیقه ها! » </span></font></b><b><font class="Apple-style-span" face="impact"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">ژورنالیسم حرفه ای ناگزیر است که بنیان کار خویش را بر ضعف های بشر امروز بگذارد و از ترشح بزاق خوانندگان ارتزاق کند، و حتی اگر اجازه دهند هیچ ممانعتی برای سوء استفاده از غرایز جنسی مردان </span></font></b><b><font class="Apple-style-span" face="impact"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">و هوس جلوه فروشی در زنان، سر راه خویش نمی بیند و خود را به آب و آتش می زند تا راهی به قلب های مریض پیدا کند و نقبی به جیب ها بزند. عموم انسان ها میان منطق حس و منطق عقل و منطق دین که مبتنی بر فطرت است سرگردانند و این سرگردانی، قلمرو حاکمیت لیبرالیسم است. </span></font></b></span><div><font class="Apple-style-span" face="impact"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; -webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px;"><b><br></b></span></font></div><div><font class="Apple-style-span" face="impact"><span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">(مابقی در ادامه مطلب)</span></span></font></div>
text/html2009-10-19T04:03:37+01:00roshanfekri.mihanblog.comعابس اول دفتر (روشنفكری از دید بزرگ روشنفكر ایران دكتر علی شریعتی مزینانی)
http://roshanfekri.mihanblog.com/post/1
<p style="TEXT-ALIGN: justify" align="justify"><font class="Apple-style-span" face="georgia, 'times new roman', times, serif"><b></b></font></p><font class="Apple-style-span" face="georgia, 'times new roman', times, serif"><b><h3 dir="RTL">با سلام</h3><div>آنقدر روشنفكر و روشنفكری در ایران و در گفتمانهای غالب مردم كلیشه ای شده كه راه انداختن وبلاگی با این عنوان جگر شیر می خواهد.لكن به دلیل اینكه دیدم دیری است فضا به سمتی رفته كه كلمه روشنفكر برخی سیاسیون متنسب به جناحی خاص را به ذهن متبادر می كند گفتم خوب است فضصایی به وجود بیاورم كه روشنفكری را بی پیرایه و با آن مسئولیتهایی كه بر دوش وی است عرضه كنم. بضاعت خودم در این موضع بسی اندك است. از این روی به مقالاتی خواهم پرداخت كه علی رغم مناسبت با اوضاع روز، از لحاظ درد و درك اجتماعی نیز حرفی برای گفتن داشته باشند.</div><div>اول دفتر را با كلامی از مرحوم دكتر شریعتی آغاز می كنم كه به حق هم دردمند بود و هم یكی از بزرگترین و اصیل ترین مصادیق روشنفكری .</div><div><br></div><div><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://abeeeeeb.persiangig.com/image/photo%20sher/seri%20B/b17.JPG" alt="دكتر شریعتی و روشنفكری"></div><h3 dir="RTL"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span><span lang="AR-SA"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; ">...روشنفکر بهوسیله ترجمه، بهوسیله کپی و
بهوسیله تقلید بهوجود نمیآید، تحصیل کرده و دکتر و معمار و مهندس، بهوجود میآید،
اما روشنفکر بهوجود نمیآید. روشنفکر یعنی سواد نداشته باشد، نداشته باشد؛ فلسفه
نداند، نداند؛ فقیه نباشد، نباشد؛ فیزیکدان و شیمیست و مورخ و ادیب و نویسنده
نباشد، نباشد؛[ولی] جور تازهای بیندیشد و بفهمد که چگونه مسئولیتی را باید حس کند
و بر اساس این مسئولیت فداکاری کند.</span></span></h3>
<h3 dir="RTL"><span lang="AR-SA"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">اما روشنفکری که در مشرق، در جامعهی اسلامی بهوجود
آمد، "ژان پل سارتر" میگوید چگونه تهیه کردیم روشنفکر را:</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><o:p></o:p></span></span></h3>
<h3 dir="RTL"><span lang="AR-SA"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">طرز تهیهی روشنفکر در مقدمه کتابی از
"فانون" به قلم "ژان پل سارتر"، این گونه بیان شده است:
"ما در قرن 17و18و19 رؤسای قبایل، خان زادهها، پولدارها، گردن کلفتهای
آفرقا، آسیا و... را میآوردیم، چند روزی در آمستردام، در لندن، در نروژ در بلژیک
و در پاریس اینها را میچرخاندیم. لباسهایشان عوض میشد، روابط اجتماعی تازه یاد
میگرفتند، کت و شلوار میپوشیدند، پذیرایی تازه، اتومبیل سوار شدن، رقص و زبان
و... را یاد میگرفتند، یک ازدواج اروپایی میکردند یا به شکل اروپایی ازدواج میکردند.
زندگی اروپایی و آرزوی اروپایی شدن کشور خودشان را بهوجود میآوردیم و اینها را
میفرستادیم به کشور خودشان. همان کشورهایی که درِشان برای همیشه به روی ما بسته
بود، ما در این کشورها راهی نداشتیم، نجس بودیم، جن بودیم، دشمن بودیم، از ما میهراسیدند،
آدم ندیده بودند...</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><o:p></o:p></span></span></h3>
<h3 dir="RTL"><span lang="AR-SA"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">...بعد این روشنفکران(!) را میفرستادیم از آمستردام
و برلین و بلژیک و پاریس (این عین ترجمهی ژان پل سارتر است) و فریاد میزدیم
"برادری انسانی" و بعد میدیدیم انعکاس صدایمان از آنسوی آفریقا، از
گوشهی آسیا، از خاورمیانه و خاور دور؛ از دهان همین روشنفکران پس میآید.</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><o:p></o:p></span></span></h3>
<h3 dir="RTL"><span lang="AR-SA"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">ما می گفتیم "مذهب بشریت به جای مذهبهای
مختلف"، باز صدایمان از دهان اینها باز میآمد. هروقت ساکت بودیم آنها هم
ساکت میشدند و هر وقت حرف میزدیم، انعکاس وفادارانهی صوت خودمان را از حلقومهایی
که ساختهبودیم، میشنیدیم و بعد مطمئن شده بودیم که این روشنفکران نهتنها کوچکترین
حرفی جز آنچه ما در دهانشان گذاشته بودیم، ندارند که حتی حق حرف زدن را هم از مردم
خودشان گرفتهاند!</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><o:p></o:p></span></span></h3>
<h3 dir="RTL"><span lang="AR-SA"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">این روشنفکری بود که به شکل روشنفکر اروپایی در کشورهای
شرقی [نقش] بازی میکرد. راه بلد استعمار در سرزمینهایی که نمیشناخته و با
زبانشان آشنا نبوده. موریانه ای که به نفع رسوخ این مایهی مسموم فرهنگی و اقتصادی
و اخلاقی و فکری استعمار غربی برای نفوذ این مایهی مسموم در درون درختان تناور و
شاداب و اصیل در شرق؛ مذهبهای نیرومند تمدن ساز، اندیشههای زیبا، اصالتهای
اخلاقی و انسانی، آدمهایی که خودشان هستند؛ از درون این موریانههایی که خودمان
درست کرده بودیم با نام روشنفکر که با زبان آشنا بودند و آرزویشان، شدن مثل ما
بود. این "شبیه ماها" اینها فرهنگ و معنویت و مذهب و اخلاق را از درون
خوردند؛ به چه اسم!؟ به اسم مبارزه با خرافات، مبارزه با ارتجاع، مبارزه با کهنهپرستی؛
به چه نام!؟ به همان نامهایی که روشنفکران اروپایی در قرن 17و18 با ارتجاع و
کلیسا مبارزه میکرد...</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><o:p></o:p></span></span></h3>
<h3 dir="RTL"><span dir="LTR"><o:p> </o:p></span></h3></b></font><p></p>